Auteur: Lia Reijnders

De verleiding van bloemen

De geschiedenis van het Arboretum Oudenbosch als verzameling uitheemse, veelal tropische, planten fascineert Marion. Eens een plek om soorten te bekijken die wij hier niet kennen. Ze noemde het “een plantendierentuin”.  

Zelf is Marion ook erg geïnteresseerd in bloemen. Ze maakt graag lange afstandswandelingen en kan erg genieten van de inheemse bloemenpracht die zij daarbij tegenkomt. Haar ultieme plezier is om die veelkleurigheid van de natuur in alle verleiding en schoonheid te fotograferen.

Tegenwoordig zien we in het arboretum naast de uitheemse ook steeds meer inheemse bloemen. Tegelijkertijd kunnen we op wandelingen door de stad de van oorsprong tropische planten volop in allerlei tuinen bewonderen.

Het is namelijk heel gemakkelijk om deze planten, via internet en tuincentra, te kopen. Is dit echter wel zo goed voor de biodiversiteit? Vinden inheemse insecten zo nog voldoende voedsel? Of passen ze zich aan en stellen ze hun menu bij?  

 Geïnspireerd door de werkelijkheid, gecombineerd met de eigen fantasie, maakt Marion voor de expositie Heerlijke Kunst in Oudenbosch bloemen van textiel. Vanuit het oogpunt van duurzaamheid gebruikt zij daarbij hoofdzakelijk gebruikte textielresten.   

Met deze bloemen houdt zij een pleidooi voor een evenwichtig ecosysteem.   Zij hoopt dat mensen bij het kiezen van bloeiende planten bedenken hoe ze bij kunnen dragen aan de biodiversiteit. Een Paardenbloem kan heel goed gedijen naast de meest exotische planten. En insecten zijn er dol op!    

Marion Vriens

www.marionvriens.com

I: Marionv.art

Hangen en stapelen.

Geïnspireerd door de vele vormen van een Japans altaar, in dit geval de lantaarn, verbeeld ik deze als strakke drie-zijdige zuil.

Japanse altaars stapelen zich op: aarde, water, vuur lucht en daarboven ruimte.

De Lotuseters hebben zich verplaatst naar de bijenboom en hangen daar bedwelmd in rond.

Gestapeld is de organisch gevormde zuil, met bovenop een bloem.

Bij elk werk lees je een haiku op een kleitablet.

Jodrike de Koning, in samenwerking met Trudie Vrolijk

De Japanse tuin is een miniatuur versie van het universum. Alles is ontworpen om harmonie tussen mens en natuur te weerspiegelen en rust, contemplatie en bezinning te  bevorderen.

Er zijn 3 belangrijke elementen:

water = leven

Stenen = stabiliteit,

Natuur = vrede

Door een aantal altaartjes te bouwen en haiku’s te maken hebben we geprobeerd om voor onszelf betekenis te geven aan de relatie tussen mens en natuur

Jodrike de Koning en ik hebben dit samen uitgewerkt ieder op eigen wijze.

Trudie Vrolijk. Juli 2026

‘Vrijheid’ (2025)

Acryl op paneel

120 x120 cm

De Strelitzia staat in dit arboretum. Ooit meegenomen uit Zuid-Afrika? 

Nam een pater een stek mee? Was hij verrukt van vorm en kleur?

Deze plant symboliseert wereldwijd: vrijheid.

Een bijnaam is paradijsvogelplant.

Ik schilderde dit paneel voor The Colorfield Performance 2025 naast het oorlogsmuseum in Groesbeek.

Voor mij heeft deze tuin iets paradijselijk.

Ik kan er wegdromen, slenteren en me bezinnen op wat vrijheid voor mij betekent.

Irene Weug

Plant als Passagier,  

Door wind gedragen, opgegeten en vervolgens uitgeworpen, in vachten van dieren geklit, verspreiden zaden zich om vervolgens te wortelen op eigen grondgebied of ergens ver weg.

Zaailingen overgeleverd aan de natuur én mens. Zullen zij het redden en aarden of worden zij verwijderd?

Dit werk is geïnspireerd op het mycelium, de paardenbloem pluizen en het verhaal van Orly uit het boek Woeste kust van Charlotte McConaghy. 

Het jaarthema van het Arboretum Oudenbosch is ‘plant als passagier’.

Behalve het ijzerdraad zijn er wol en ongebleekte katoen gebruikt. Kleurstof: uienschillen

Irene Weug en Hella Sluyters

Plant als Passagier,  

Door wind gedragen, opgegeten en vervolgens uitgeworpen, in vachten van dieren geklit, verspreiden zaden zich om vervolgens te wortelen op eigen grondgebied of ergens ver weg.

Zaailingen overgeleverd aan de natuur én mens. Zullen zij het redden en aarden of worden zij verwijderd?

Dit werk is geïnspireerd op het mycelium, de paardenbloem pluizen en het verhaal van Orly uit het boek Woeste kust van Charlotte McConaghy. 

Het jaarthema van het Arboretum Oudenbosch is ‘plant als passagier’.

Behalve het ijzerdraad zijn er wol en ongebleekte katoen gebruikt. Kleurstof: uienschillen

Irene Weug en Hella Sluyters

Titel: Ode aan de Zomereik (Quercus Robur)

Nell Scheepers

Werkwijze: organisch materiaal

Thema: Elk levend organisme is een onderdeel van een groter levend netwerk dat ook wel ecosysteem wordt genoemd. Vele natuurlijke interacties met gespecialiseerde soorten dragen in grote mate bij aan het evenwicht in de natuur en zijn over duizenden jaren gevormd. De Zomereik groeit sinds 8000 v. Chr. in ons land en behoort tot de inheemse bomen.

Geen andere boomsoort heeft zoveel interacties met de omgeving als de Zomereik.  Ook wel de “Kampioen van de Biodiversiteit” genoemd. Te denken aan relaties met insecten, vogels, zoogdieren, schimmels, paddenstoelen, korstmossen, zaadplanten en zelfs het dode hout is onmisbaar in het ecosysteem.

De Zomereik wordt ook wel insectenmagneet genoemd, bekend is dat er meer dan 800 soorten uitsluitend gebruik maken van het weefsel van deze boom. Sommige soorten hebben bijzondere namen zoals de Satijnen knoopjesgalwesp, Ananasgalwesp, Eikenbladrolkever en de Eikenpage.

Voor vogels zoals Gaaien, Kraaien, Houtduiven, Uilen en Spechten is de Zomereik een paradijs. Zoogdieren zoals de vleermuis, eekhoorn, marter, herten en runderen, worden door de jaarlijkse productie van duizenden eikels gelokt. Paddenstoelen zoals de Eikentrilzwam, Eikhaas en Eikenboleet en korstmossen zoals het Eikenmos, Melig takmos en Gewoon baardmos, komen vrijwel alleen voor bij eiken.

Zelfs op het dode hout van de Eik maken soorten zoals het Vliegend hert, Neushoornkever, Vuursalamander, Kniptor, Boktor en Hazelworm dankbaar gebruik van de aanwezige voedingsstoffen en nestgelegenheid.

Voor de mens is de eik een van de meest waardevolle bomen. Bijna alles van de eik- vruchten, hout, bast, schors- is bruikbaar voor uiteenlopende doelen.  De zetmeelrijke eikels waren ooit het basisvoedsel voor mensen. Het afkooksel van eikels werd als eikelkoffie gedronken, de schors van jonge bomen werd als looimiddel toegepast en van eikelgallen werd inkt gemaakt.

Het werkstuk is een eerbetoon aan de Zomereik als Kampioen van de Biodiversiteit.

 Takkenwerk

De grote collectie paardenkastanjes, viel Maria meteen op. Het bleek de trots van de medewerkers. Het tijdschrift van het arboretum heet niet voor niets: ‘Aesculus’.(Latijnse naam).

Maria vroeg zich of hoe ze dit op een speelse manier onder de aandacht van de bezoekers kon brengen. Zo werd het idee geboren om bij een aantal prominente paardenkastanjes een paard te zetten met de vraag: “Waarom heet een paardenkastanje ‘paardenkastanje’ ???. Weet U het ?”.

De paarden zijn gemaakt van de takken van de kronkelwilg. Gerben en Carien (paardenkenners) hebben geholpen om de 2 grote takkenstapels om te zetten in 2 forse paarden, waar we trots op zijn. Net zo trots als de mederwerkers van het arboretum zijn op hun Paardenkastanjes !

mariadam2012@gmail.com

Titel: Aleph (2026)

Ine Buuron – mixed media

Het verhalende werk van Ine Buuron gaat over tijd: over hoe iets dat ooit was verbonden is met iets dat nu is. Geïnspireerd door gevonden foto’s, prints en teksten maakt zij op basis van onderzoek en haar perceptie en intuïtie werken die de verbinding tussen toen en nu weerspiegelen.

Voor HK2026 maakte Ine – vrij naar een boek van de Zuid-Amerikaanse schrijver Jorge Luis Borges – een geborduurd werk over magische momenten, oneindigheid en gelijktijdigheid[1]. Aleph is een punt in de ruimte dat alle andere punten in het universum tegelijkertijd en vanuit elke hoek bevat. Wie erin kijkt, kan de hele wereld overzien.

Meer informatie: @inebuuron

---

Wim Bauer (dichter beeldend kunstenaar) beweegt zich op het snijvlak van taal en beeld, waar woorden en materie in elkaar opgaan. De woorden die hij kiest in zijn gedichten zijn scherp, zorgvuldig en raak; ze landen precies op die plek waar betekenis ontstaat. Zijn sculpturen bestaan uit hout, katoen en cortenstaal.

In het Arboretum, een plek waar rust en verstilling bijna tastbaar zijn, plaatst hij een confronterend werk. Te midden van het groen, in nabijheid van het Heilig Hart beeld van grenzeloze liefde, verbeeld Wim de altijd aanwezige oorlog met een sculptuur van ijzer, hout en handen. Het werk heet ‘U’.

U

Mijn kleine meisje

zo dapper moest links

en ik gebroken

naar rechts en snel

ik zie je zo riep ik

tegen beter weten in

en schonk een laatste handkus

het was echt waar

wat er werd gefluisterd

er rijden alleen maar

lege treinen terug

waar was U mijn Heer

was U dan wellicht bij haar

Wim zal enkele van zijn gedichten voordragen tijdens de beide weekenden van Heerlijke Kunst in het Arboretum. Het zullen momenten worden die het bewustzijn van de luisteraar even vangen.